3 0 9

بعضي وقتا به خودت مياي ميبيني كه بهارت رفته واسه هميشه

و حياط پر شده از برگاي زرد و هيچ راه برگشتي نيست

انقد مغرورم كه حتي نگفتم يه كلمه ي عاشقونه بهش

اخه ميترسم بگه مرسي و منم اين وسط له له بشم و با صندلي بزنم

تو سر خودم، ولي به اين باور دارم كه يه روزي انقد پشيمون ميشه

كه كنارم نيست، كنار كسي كه همه جوره قبولش داشت

پشيمون ميشه ولي اون موقع بيشتر بايد به فكر در اوردن دندون

مصنوعيمون باشيم تا به هم، زندگي ميچرخه عين تاس رفيق

مايي كه يه روزي حكم ميكرديم الان داريم التماس ميكنيم واسه ي نيم نگا

مجنون بي ليلي

ارسال دیدگاه برای این مطلب